Verzorging


Vlooien
In Nederland is de meest voorkomende vlo de kattenvlo, ook op mensen en honden. De mensenvlo wordt hier eigenlijk niet meer gezien, de hondenvlo nog maar betrekkelijk zelden. In andere delen van de wereld ligt dat heel anders, in Zuid-Afrika bijvoorbeeld zijn mensenvlooien heel gewoon. Allerlei andere soorten dieren hebben hun eigen vlooien; met name in verlaten vogelnesten worden vaak ook na maanden nog vogelvlooien aangetroffen die wel eens een menselijke bloedmaaltijd gebruiken, maar zich bij de mens op den duur niet kunnen handhaven. De vlo zuigt bloed zodra hij op de kat of hond springt en 36 uur later begint ze eieren te leggen, tot 50 per dag. Na enkele weken zijn dat er 1000 en die vallen op de grond in de huiskamer, kattenmand, bed en auto. Na een tot 10 dagen komen deze eieren uit en de larven gaan zich voeden met huidschilfers en vlooienpoepjes die van het huisdier afvallen. Deze larven verpoppen zich en deze poppen kunnen enkele dagen (tot 2 jaar later!) uitkomen. Vooral mensen met katten die na een periode van warm weer van vakantie terugkomen (als er dus niet gestofzuigd is) worden wel eens massaal besprongen bij het weer betreden van het huis. Kattenvlooien zijn een tussengastheer van de lintworm.

Vlooien op de hond / kat zijn goed te bestrijden non-systemische middelen als knijpampullen (welke in de nek leeg gedrukt dienen te worden en over het algemeen tussen de 2 en 3 maanden werkzaam zijn), vlooienbanden (gemiddeld een half jaar werkzaam), sprays (gemiddeld 6 weken tot 2 maanden werkzaam), shampoos (gemiddeld 2 weken werkzaam), en poeders. Ook zijn er systemische producten, welke via de bloedbaan van het huisdier de vlo "vergiftigen" bij het steken. De vlo moet bij deze middelen wel eerst steken. Tijdens het hoogseizoen is het raadzaam uw huis samen met de aanwezige dieren te behandelen om een vlooienepidemie te voorkomen. Dit kan met diverse omgevingssprays waarbij u altijd moet denken aan het afdekken van etenswaar, en uw aquarium.

Teken

Teken zijn zeer gespecialiseerde eters: ze leven parasitair, van bloed en lichaamsvloeistoffen van gewervelde gastheren. In hun speeksel zit zowel een verdovende stof als een stof die de bloedstolling tegengaat. Hierdoor wordt de tekenbeet niet gevoeld, en kan de teek zich onmerkbaar ergens neerzetten. Sommige teken (niet in de Benelux) hebben speeksel met een gif dat bij de gebetene tot verlammingsverschijnselen kan leiden. Harde teken scheiden na zich in de huid te hebben geboord een aparte kitstof uit waarmee ze zich zeer goed vastzetten. Een teek kan enige dagen tot wel een week lang op dezelfde gastheer blijven zitten. Het vrouwtje zet na haar volwassen bloedmaaltijd een aanzienlijk percentage van haar lichaamsgewicht (50% of meer) in eieren om voor zij sterft en produceert dan honderden tot enige duizenden eieren. Uit de eieren komen larfjes die in hun eerste stadium geen acht, maar zes poten hebben. Alle stadia kunnen lang zonder voedsel: De ontwikkelingscyclus kan, afhankelijk van de omstandigheden, tussen 1,5 en 7 jaar duren.

De teken zitten te wachten tot een gastheer langskomt in struikgewas, maar ook op grassprieten. Teken gaan extreem zuinig met hun energie om en kunnen meer dan een jaar zonder voedsel. Ze detecteren hun potentiele gastheer door de uitgestraalde lichaamswarmte, en wellicht ook door geurdetectie. Op hun eerste potenpaar zit dicht bij het uiteinde het orgaan van Haller dat hierbij een rol speelt maar waarvan de werking nog niet geheel begrepen wordt. Ze kunnen via de benen van de gastheer omhoog klimmen en nestelen zich bij voorkeur in huidplooien, maar ook wel gewoon op een been of arm. Een teek wandelt meestal enige minuten rond op zoek naar een optimale plaats alvorens zich in de huid vast te bijten. Naast in het wild voorkomende zoogdieren, worden vooral honden, katten en mensen gebeten. Een teek kan tijdens een natuurwandeling worden opgelopen. Vooral als men zich daarbij door struiken of onder bomen en begroeiing begeeft. Daarbij is de teek in staat om onder de kleding te kruipen. Jonge tekenlarven zijn slechts ca. 1 mm groot! De teek alleen met een speciale tekentang of tekenlepel verwijderen, aangezien er anders een risico is dat de teek zichzelf leeg maakt en het risico op de Lymeziekte verhoogt. Men kan de teek het best zo snel mogelijk verwijderen. Zorg dat de teek bij het verwijderen niet wordt beschadigd: niet aan de teek trekken of draaien, en de teek mag niet worden geplet, samengeknepen of doorboord, want daardoor kan het gebeuren dat de teek zijn maaginhoud leegt in het lichaam van het slachtoffer, waardoor meer besmettingsgevaar optreedt. Knijpen kan door het gebruik van vingers en duim, en door gebruik van een pincet met brede uiteinden. En knijpen kan als men met een pincet het tekenlichaam in plaats van alleen de kop vastpakt. De teek NIET met alcohol of olie behandelen. Pak de teek zo dicht mogelijk bij de huid vast en verwijder de teek. Daarna de huid ontsmetten met alcohol. Wanneer de teek binnen 24 uur is verwijderd zonder daarbij de teek te beschadigen dan is de kans op besmetting met de Lymeziekte gering. Om problemen bij dieren te voorkomen zijn er speciale tekenbanden of pipetten tegen vlooien en teken. De dubbel werkende middelen werken over het algemeen veel langer tegen vlooien dan tegen teken, omdat een teek een veel hogere dosis bestrijdingsmiddel verijst dan een vlo. Vanaf de eerste dag dat u het middel toepast begint de werking af te nemen, zodat in de meeste gevallen uw dier na ruim een maand al niet meer beschermd is tegen teken. Zaak is dus voor na deze periode het middel opnieuw toe te passen, of uw dier regelmatig te controleren op teken in de warmere maanden. 

Lekker even krabben...
Als uw kat niet naar buiten gaat, dan is het belangrijk dat uw kat een krabpaal heeft. Katten moeten nu eenmaal kunnen krabben en u heeft liever niet dat dit aan uw meubels gebeurt. Het knippen van de nagels van uw kat is ook geen oplossing. Uw kat krabt namelijk niet alleen om zijn nagels te scherpen, maar ook om reuksporen achter te laten.

Spelen met uw kat
Een goede en leuke tijdsbesteding van uw kat is spelen. Zorg er daarom voor dat uw kat voldoende speeltjes heeft. Dit houdt uw huisvriend actief, alert en gezond. Variatie in het aanbod van speeltjes en verandering van verstopplaatsen, zorgt ervoor dat uw kat nieuwsgierig blijft.

Binnen of toch liever buiten...
Katten zijn eigenwijze dieren, die zelf bepalen of ze het liefst binnen of buiten willen spelen. Met een kattenluikje is dat geen probleem. Bij ons kunt u terecht voor luikjes in alle soorten en maten. Het grote voordeel is dat u de kat weliswaar zijn eigen beslissingen laat nemen, maar u bent en blijft de baas. U kunt het kattenluikje immers afsluiten! Wie wil voorkomen dat er andere katten in huis komen, kan kiezen voor een elektronisch kattenluikje. Deze reageert uitsluitend op de chip die u aan het halsbandje van uw kat kan hangen, of op de registratie chip die de dierenarts in heeft gebracht. 


Haarballen

Hoe ontstaan haarballen?
Daar de kat erg schoon is besteed die een hoop aandacht aan de vachtverzorging, Tijdens die vachtverzorging worden losse haren weggelikt en ingeslikt. Die haren zullen in de maag aaneen klitten en een 'bal' vormen'. Pas waarneer deze uitgebraakt wordt krijgt de haarbal door de slokdarm de langgerekte vorm.
Het uitbraken van haarballen.
Na verloop van tijd irriteert de maagwand en zal de kat de haarbal proberen uit te braken, Waarschijnlijk eten katten instinctief gras en wanneer niet voorradig, ander groen in huis. Indien uw kat aan de planten begint, doet u er verstandig aan, kattengras aan te schaffen. Dit is een kant en klaar bakje met zaad, wat na met water in aanraking te zijn geweest binnen enkele dagen opkomt als een mooie bak met sappig gras, waar de kat wel raad mee weet. Dit kattengras irriteert de maag waardoor het braken opgewekt wordt. Heel zelden kunnen die haarballen in de darm zo hard worden dat ze operatief uit de darm moeten gehaald worden. Tekenen van een vastzittende haarbal zijn chronisch braken, vaker en kleinere hoeveelheden voedsel eten en geleidelijk gewichtsverlies.

Wat kan u er als eigenaar preventief aan doen ?
U moet er een goede gewoonte van maken uw kat wanneer deze in de rui is geregeld te borstelen, Langharige kattenrassen vereisen ten minste 1 borstelbeurt per week. Dankzij het borstelen haalt u het grootste deel van de dode haren weg die anders tijdens de vachtverzorging door het dier opgelikt zouden zijn. Het borstelen zorgt tevens voor een goede huidmassage wat de huid- en haarkwaliteit ten goede komt, met minder dode losse haren tot gevolg. Verder kan u tijdens de ruiperiode een speciale haarbalpasta toedienen aan uw kat. Deze pasta verweekt aanwezige haarballen en werkt licht laxerend, zonder diarree te veroorzaken. Deze pasta heeft over het algemeen een aangename smaak voor de kat waardoor toedienen geen probleem is.

 

Bezoekers adres:

Hoofdstraat 5
6671 CB Zetten
0488-420957

E-mail  

*

*  

*

*

*

*